Ten artykuł powstał z myślą o fizjoterapeutach/kach, osteopatach/kach i terapeutach/kach manualnych pracujących z kobietami w ciąży.
Nie jest to instrukcja dla pacjentek ani obietnica „obrotu dziecka”, ale omówienie kiedy rozpocząć pracę terapeutyczną, na czym się skupić i jakie są realne cele terapii w przypadku położenia miednicowego.
Położenie, ułożenie i ustawienie – co realnie ma znaczenie w terapii?
W ujęciu definicji medycznej położenie miednicowe nazywamy położeniem, w którym częścią przodującą jest miednica (pośladki) płodu, miednica razem ze stópkami lub same kończyny płodu.
Statystycznie 3 – 4 % wszystkich porodów są porodami z położeniem miednicowym.
Położenie miednicowe to nie ułożenie:
- Położenie – stosunek długiej osi ciała dziecka do miednicy matki (podłużne, skośne, poprzeczne)
- Ułożenie – orientacja części ciała dziecka względem siebie. Gdy przodująca jest główka, wyróżniamy:
- ułożenie przygięciowe (do klatki piersiowej, prawidłowe)
- ułożenie odgięciowe (od klatki piersiowej do tyłu)
- Ustawienie – po której stronie względem ścian macicy znajduje się kręgosłup dziecka.
Położenie miednicowe a decyzje terapeutyczne
Jest to kluczowy moment do terapii u Twojej pacjentki, która chciałaby rodzić siłami natury.
Czy wiesz, że obecnie przyjęto zasadę (wytyczne Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego), że wszystkie przypadki ułożeń miednicowych u pierworódek powinny być rozwiązywane drogą cięcia cesarskiego?
Warto pamiętać, że po 37 TC można zaproponować ciężarnej wykonanie obrotu zewnętrznego w szpitalu. Wykonuje go wykwalifikowana kadra położnicza pod stałym monitoringiem KTG i USG.
Kiedy rozpocząć pracę terapeutyczną przy położeniu miednicowym?
Pamiętaj, że aby ruszyć dzieckiem trzeba ruszyć matką – to jest klucz do terapii. Sprawdź:
- Ruchomość kręgosłupa
- Ruchomość klatki piersiowej
- Ruchomość miednicy i bioder
Użyj technik rozluźniających kręgosłup, w szczególności jego odcinek lędźwiowy, uruchom przeponę, rozluźnij powłoki brzuszne.
Dlaczego wcześniejsza praca ma większe znaczenie niż interwencje po 32. tygodniu?
Aktywność płodu wzrasta nieprzerwanie od 20 TC. W 32 TC osiąga szczyt ruchliwości, co często zbiega się z wstawieniem w kanał rodny. Po 32 TC szansa spada ze względu na zmniejszającą się ilość wolnego miejsca jak i rozwój hamujących sił spowalniających ośrodkowy układ nerwowy u płodu.
Dlatego – im wcześniej wyłapiesz i wyregulujesz napięcie u pacjentki, tym szybciej zwiększysz szanse na samoistne wstawienie się malucha do kanału.
Pamiętaj, że czasami mimo wszelkich starań dzieci po prostu zostają w położeniu miednicowym 🙂
